Атау кере

«Атау кере» — Оралхан Бөкейдің адам тағдыры, рухани жалғыздық пен өмірдің мәні туралы терең философиялық толғанысқа құрылған повесі. Шығармада ауылдан алыстап, өз ортасынан қол үзген кейіпкердің ішкі жан дүниесі, өткен өмірге деген өкініші мен сағынышы суреттеледі. Автор «атау кере» ұғымы арқылы адамға берілетін соңғы несібе, соңғы үміт, тағдырдың ең ауыр сынағы деген мағынаны астарлап береді.